Limit kosztów finansowania dłużnego i sposoby jego wyliczania

savings 2789112 1920 930x620

Finansowanie dłużne jest to wykorzystywane obcych źródeł do realizacji zamierzeń inwestycyjnych czy rozwoju firmy. Finansowanie dłużne obejmuje swoim zasięgiem między innymi kredyty bankowe, pożyczki i leasing.


Zgodnie z art. 15c ust. 6,12 i 13 ustawy o CIT przez:

  • Koszty finansowania dłużnego rozumie się wszelkiego rodzaju koszty związane z uzyskaniem i korzystaniem z środków finansowych od innych podmiotów, w szczególności odsetki, opłaty, prowizje, premie, część odsetkową raty leasingowej, kary i opłaty za opóźnienie w zapłacie zobowiązań oraz koszty zabezpieczenia zobowiązań, w tym koszty pochodnych instrumentów finansowych, niezależnie na rzecz kogo zostały one poniesione.
  • Przychody o charakterze odsetkowym rozumie się przychody z tytułu odsetek, w tym odsetek skapitalizowanych oraz inne przychody równoważne ekonomicznie odsetkom odpowiadające kosztom finansowania dłużnego
  • Nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego rozumie się kwotę, o jaką poniesione przez podatnika koszty finansowania dłużnego, podlegające zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w roku podatkowym, przewyższają uzyskane przez podatnika w tym roku podatkowym podlegające opodatkowaniu przychody o charakterze odsetkowym.


W ramach implementacji Dyrektywy Rady (EU) 2016/1164 z dnia 12 lipca 2016 r. mającej na celu przeciwdziałanie praktykom unikania opodatkowania, dokonana została nowelizacja ustawy CIT, która weszła w życie 1 stycznia 2018 r. Zgodnie z art. 15c ust. 1 tej ustawy wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów podlegają koszty finansowania dłużnego w części, w jakiej nadwyżka kosztów finansowania dłużnego przewyższa kwotę 30% podatkowego wskaźnika EBITDA (obliczonej w myśl art. 15c ust. 1 ustawy o CIT). Zgodnie z art. 15c ust. 14 pkt 1 przepisu z ust 1 nie stosujemy, gdy nadwyżka kosztów finansowania dłużnego w roku podatkowym nie przekroczy kwoty 3.000.000 zł.


Możemy znaleźć wiele artykułów, gdzie powyższy przepis jest dwojako interpretowany. Wielu przedsiębiorców uważa, że limit kosztów finansowania dłużnego w przypadku, gdy ich nadwyżka przekroczy 3 000 000, należy wyliczyć jako 3 000 000 + 30% EBITDA, stanowisko te potwierdzają wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych:

  • WSA w Gdańsku (wyrok z 8 maja 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 287/19),
  • WSA we Wrocławiu (wyroki z 3 kwietnia 2019 r., sygn. akt I SA/Wr 7/19, I SA/Wr 14/19 oraz z 13 listopada 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 633/18),
  • WSA w Poznaniu (wyrok z 12 grudnia 2018 r., sygn. akt I SA/Po 699/18)].


Organ podatkowy uważa, że podatnikowi przysługuje jeden z limitów: albo kwota 3 000 000 albo kwota obliczona na podstawie 30% EBITDA (w sytuacji, gdy wartość nadwyżki kosztów finansowania dłużnego przekracza 3 mln zł) w zależności od tego która kwota będzie wyższa.


Stanowisko to zaprezentowane zostało m.in. w następujących interpretacjach indywidualnych:

  • interpretacja indywidualna DKIS z 16 kwietnia 2019 r. sygn. 0111-KDIB2-3.4010.90.2019.1.LG,
  • interpretacja indywidualna DKIS z 2 lipca 2018r., sygn. 0111-KDIB2-3.4010.56.2018.2.AZE,
  • interpretacja indywidualna DKIS z 2 lipca 2018 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.226.2018.1.AM,
  • interpretacja indywidualna DKIS z 27 czerwca 2018 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.218.2018.1.AM.


Przykłady obliczeń


Na początek zaprezentuję, jak obliczyć podatkowe EBITDA:
pEBITDA= [(Ps – Po) – (Ks – A – KFD)], gdzie:

Ps = suma przychodów ze wszystkich źródeł przychodów,
Po = przychody o charakterze odsetkowym,
Ks = suma kosztów uzyskania przychodów,
A = odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16 m ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
KFD = koszty finansowania dłużnego (nieujęte w wartości początkowej ŚT lub WNiP).

Poniżej 2 przykłady obliczeń z wykorzystaniem wzorów uznawanych za prawidłowe przez DKIS i WSA o których mowa powyżej


1) Nadwyżka kosztów finansowania dłużnego – 4 mln zł


EBITDA – 1 mln zł
30% EBITDA – 0,3 mln zł

Obliczenie kosztów uzyskania przychodów:
WSA: 0,3 mln zł + 3 mln zł (kwota wolna) = 3,3 mln zł
DKIS: 0,3 mln zł albo 3 mln zł (kwota wolna) = 3 mln zł (wybieramy kwotę wyższą)

2) Nadwyżka kosztów finansowania dłużnego – 20 mln zł


EBITDA – 15 mln zł
30% EBITDA – 4,5 mln zł
Obliczenie kosztów uzyskania przychodów:
WSA: 4,5 mln zł + 3 mln zł (kwota wolna) = 7,5 mln zł
DKIS: 4,5 mln zł albo 3 mln zł (kwota wolna) = 4,5 mln zł (wybieramy kwotę wyższą)


Podsumowanie


Jak widać stanowisko organu podatkowego jest niekorzystne dla podatników, jednak w mojej opinii poprawne. Z art. 15c ustawy o CIT nie wynika, że należy łączyć oba limity, jest jasne to, że podatnicy są zobowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów część kosztów finansowania dłużnego, jeżeli spełnione są dwa warunki. Po pierwsze, wyłączenie ma miejsce tylko wówczas, gdy nadwyżka kosztów finansowania dłużnego przekracza w roku podatkowym kwotę 3 000 000 zł. Po drugie, wyłączenie z kosztów uzyskania ma miejsce, jeżeli kwota nadwyżki kosztów finansowania dłużnego przewyższa 30% wyniku EBITDA.


Obraz Steve Buissinne z Pixabay 

https://www.lexlege.pl/ustawa-o-podatku-dochodowym-od-osob-prawnych/art-15c/

https://sip.lex.pl/orzeczenia-i-pisma-urzedowe/pisma-urzedowe/0111-kdib2-3-4010-90-2019-1-lg-koszty-finansowania-185040774

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Witryna jest chroniona przez reCAPTCHA i Google Politykę Prywatności oraz obowiązują Warunki Korzystania z Usługi.